George Charitonidis

Νυχτερινό φωτορεπορτάζ στην πλατεία Συντάγματος.

Λίγη ώρα πριν την 8η συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος.

Επιστολή από τον
κ. Χαράλαμπο Α. Σκυργιάννη
Πολιτικό Μηχανικό – Συγκοινωνιολόγο (Bόλος)

geia sas kurie mpamph,den thewrw pws etsi prosvallw thn glwssa mou! einai kai volikotero logw plhktrologiou

Αυτό το μήνυμα ήρθε ως απάντηση στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείου μέσω του διαδικτυακού φατσοβιβλίου (αγγλιστί facebook) από μία κοπέλα δεκαοχτώ (18) χρονών, φίλη της κόρης μου, στην οποία είχα γράψει ότι προσβάλλει την γλώσσα μας όταν γράφει κείμενα σε γκρικλις.

Διαβάστε και ξαναδιαβάστε αυτό το φοβερό, τόσο σε εκτέλεση όσο και σε νοήματα, κείμενο. Εσείς που δεν έχετε βάλει ποτέ τα δάχτυλά σας πάνω σε πληκτρολόγιο ηλεκτρονικού υπολογιστή κι εσείς που τα βάζετε χωρίς να καταλαβαίνετε πού ακριβώς τα βάζετε. Εσείς που θεωρείτε ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές είναι μηχανήματα του διαβόλου και μόνο ο Λόγος του Θεού θα μας σώσει από τον 666. Εσείς οι άλλοι, που θεωρείτε ότι μόνον στους υπολογιστές υπάρχει η ομορφιά της ζωής. Εσείς οι τεχνοκράτες που βρίσκετε στους υπολογιστές την λύση για όλα σας τα προβλήματα. Εσείς που έχετε εκατοντάδες ή και χιλιάδες «φίλους» στο «φατσοβιβλίο» και πουθενά αλλού. Εσείς οι φιλόλογοι και οι φιλολογούντες, οι διδάσκαλοι του γένους κι εσείς οι δημοσιογράφοι, που αρνείστε να βάλετε το «ν» στον Βόλο επειδή δήθεν θα παραβιαστεί ο πανίσχυρος κανόνας του Τριανταφυλλίδη κι αλλοίμονό μας. Εσείς οι ποικιλότροποι γλωσσαμύντορες, που ενοχλείστε σφόδρα από την κατάργηση της πολυτονικής γραφής και τις ξενόγλωσσες επιγραφές. Εσείς οι ελληνολάτρες, που ξέρετε απ’ έξω κι ανακατωτά την Ιλιάδα και την Οδύσσεια κι ολόκληρο τον Ύμνον εις την Ελευθερίαν. Εσείς οι ερευνητές που αναζητάτε ακόμη μία αφώτιστη σελίδα ιστορίας του μεσοπολεμικού Βόλου για να βρείτε την προσωπική σας δικαίωση.

Όλοι εσείς κι εμείς μαζί, που χειριζόμαστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την γραπτή ελληνική γλώσσα, κοιμόμαστε τον ύπνο του κατ’ επίφασιν δικαίου. Δίπλα μας, μέσα στα σπίτια μας, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στα «ίντερνετ καφέ», στο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που υποτίθεται ότι μας ενδιαφέρει περισσότερο, στην νέα γενιά, η γραπτή ελληνική γλώσσα πεθαίνει στα πληκτρολόγια των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Αντικαθίσταται από έναν απίθανο αχταρμά λατινικών γραμμάτων, που προσπαθεί να «εκφράσει» ακουστικά ελληνικές έννοιες, αυτό που ονομάζεται «γκρικλις».

Κατά την γνώμη μας το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό και είναι απαράδεκτο να προσποιούμαστε ότι το αγνοούμε. Άλλωστε το βλέπουμε πλέον και στην τηλεόραση, σε κάποιες διαφημίσεις τηλεφωνοεταιρειών, χωρίς να βλέπουμε καμία ενέργεια του ραδιοτηλεοπτικού συμβουλίου. Προσωπικά έχω εντοπίσει τον κίνδυνο σε τρεις επιστολές, στις 24.03.1997, στις 03.06.2003 και στις 21.11.2005 ως φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ουδείς από το μέγα πλήθος των προαναφερθέντων επέδειξε το παραμικρό δημόσιο ενδιαφέρον, αυτή ταύτη η Ακαδημία Αθηνών εξέδωσε απλώς μία δημόσια τοποθέτηση το 2001, χωρίς να λέει τι πρέπει ή τι μπορεί να γίνει για να αποφύγουμε τη ζημιά. Όλοι έχουμε άλλα προβλήματα…

Κι όσο σκέφτομαι εκείνη τη γραφή του Διονυσίου Σολωμού στον Διάλογο (1824) ανάμεσα στον Ποιητή, τον Φίλο και τον Σοφολογιώτατο, όπου ο Ποιητής λέει: «Εκατάλαβα· θέλεις να ομιλήσουμε για τη γλώσσα· μήγαρις έχω άλλο στο νου μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα; Εκείνη άρχισε να πατή τα κεφάλια τα τούρκικα, τούτη θέλει πατήση ογλήγορα τα σοφολογιωτίστικα, και έπειτα αγκαλιασμένες και οι δυο θέλει προχωρήσουν εις το δρόμο της δόξας, χωρίς ποτέ να γυρίσουν οπίσω, αν κανένας Σοφολογιώτατος κρώζη ή κανένας Τούρκος βαβίζη, γιατί για ’μέ είναι όμοιοι και οι δύο.» μεταφερμένη στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα, πραγματικά ανατριχιάζω: τότε Τούρκοι, σήμερα ΔΝΤ και «τρόικα», τότε σοφολογιώτατη γλώσσα, σήμερα γκρικλις. Τολμώ να πω, Ποιητή μου, ότι και για ‘με είναι όμοιοι και οι δύο…

Μένει ως δυνατότητα, για μία ακόμη φορά, ο προσωπικός αγώνας ΟΛΩΝ όσων ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ενδιαφέρονται να διατηρηθεί η γραφή μας.

Προτείνω, λοιπόν, όσοι ασχολούμαστε με τους υπολογιστές και το διαδίκτυο, πρώτα να στείλουμε εμείς οι ίδιοι σε όλους τους «φίλους» μας και σε όλες τις «επαφές» μας ένα απολύτως σαφές μήνυμα που θα λέει:

«Δεν διαβάζω και δεν απαντώ σε μηνύματα γραμμένα με γκρικλις. Αν θέλεις να επικοινωνείς μαζί μου ΓΡΑΦΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ».

Ύστερα να δώσουμε τη μάχη (διότι μάχη θα χρειαστεί, να είστε βέβαιοι, ξαναδιαβάστε το αρχικό κείμενο στα γκρικλις και θα καταλάβετε γιατί …) ώστε να πείσουμε τα παιδιά μας ή τα εγγόνια μας να κάνουν ακριβώς το ίδιο και να το τηρήσουν.

Εδώ, πέραν των άλλων, ένα πολύ χρήσιμο «τεχνοκρατικό» επιχείρημα είναι το ίδιο το βασικό πρόγραμμα των υπολογιστών, τα περίφημα Windows, που η ίδια η παραγωγός εταιρεία Microsoft έκανε μία τεράστια προσπάθεια να τα εξελληνίσει σε όλο το πλάτος και το βάθος της ορολογίας τους, μόνο και μόνο για να είναι κατανοητά από την πολύ μικρή για τα παγκόσμια δεδομένα πληθυσμιακή ομάδα των Ελλήνων. Και βέβαια το βασικότερο, ίσως, επιχείρημα, είναι ότι το πληκτρολόγιο μετατρέπεται σε ελληνικό με ένα τσακ!, με το ταυτόχρονο πάτημα δύο πλήκτρων, πού είναι, διάολε, η δυσκολία;

Όσοι δεν ασχολείστε προσωπικά αλλά έχετε παιδιά ή εγγόνια που ασχολούνται, κάντε το ίδιο, μη μένετε αδρανείς.

Εμείς στην οικογένειά μας τη δώσαμε αυτή τη μάχη και την κερδίσαμε όλοι, δύο γονείς και τρία παιδιά, και είμαστε πολύ χαρούμενοι γι’ αυτό.

Εσείς, πάλι, που δεν χολοσκάτε ή, ακόμη καλύτερα, εσείς που δεν αφήνετε τέτοια «ψιλοπράγματα» να ταράξουν την πνευματική σας αυταρέσκεια, συνεχίστε τον ύπνο σας.

Εύχομαι όταν θα ξυπνήσετε να μην βρείτε το επόμενο βιβλίο σας τυπωμένο με γκρικλις.

Με εκτίμηση,
Χαράλαμπος Α. Σκυργιάννης

Φωτορεπορτάζ στην πλατεία Συντάγματος, χρησιμοποιώντας το SonyEricsson Xperia X10 mini pro.

Φωτορεπορτάζ  στην πλατεία Συντάγματος.

Φωτορεπορτάζ που έκανα χρησιμοποιώντας τη Nikon D5100.

Διασκευή: Delinquent Habits – Tres Delinquentes

Αυθεντική εκτέλεση: Herb Alpert & The Tijuana Brass – The Lonely Bull (1967)

Η οδός 1866 στο Ηράκλειο είναι γνωστή για τα πολλά μικρά και ανόμοια μαγαζιά της και, κατά κάποιον τρόπο, θυμίζει ανατολίτικο παζάρι. Καταστήματα ρούχων, τυριών, σουβενίρ, κρεάτων, κοσμημάτων, καφεκοπτείων και διάφορων άλλων τοπικών προϊόντων συνυπάρχουν σε έναν στενό δρόμο, καλυμμένο από -κάθε λογής χρώματος- τέντες. Ανάμεσα σε αυτά, ξεχωρίζει ένα σχετικά καινούριο εστιατόριο (από τον Φεβρουάριο του 2010) με την ονομασία «Πενήντα-Πενήντα». Ξεχωρίζει από τις πολύχρωμες καρεκλίτσες του αλλά και από το γεγονός ότι είναι πάντα γεμάτο από κόσμο! Αυτοχαρακτηρίζεται ως «μεζεδάδικο-διασκεδαστήριο».

Πρόκειται για μια ταβέρνα, που προσφέρει μια μεγάλη ποικιλία από μεζέδες, σαλάτες, κρεατικά, μαγειρευτά και κρασιά. Επάνω στα τραπέζια υπάρχουν χασαπόχαρτα, τα οποία παίζουν το ρόλο των σουπλά. Ένας σερβιτόρος θα σας προμηθεύσει αμέσως με έναν κατάλογο προϊόντων κι ένα μολύβι, ώστε να σημειώσετε με την ησυχία σας τα φαγητά και τα ποτά που επιθυμείτε. Η εξυπηρέτηση είναι άμεση και το προσωπικό πολύ φιλικό. Οι μερίδες είναι πολύ μεγάλες σε σχέση με τις συνηθισμένες, είτε αυτές αφορούν σαλάτες και ορεκτικά είτε φαγητά. Όλα είναι φρέσκα και νοστιμότατα, ενώ τα κρεατικά καλοψημένα. Οι τιμές είναι λογικές.

Οι τοίχοι του καταστήματος είναι καλυμμένοι με κάδρα που περιέχουν εικόνες και διαφημίσεις του παρελθόντος, αλλά και με στιχάκια και έξυπνα ρητά γραμμένα με χρωματιστή κιμωλία.

Εν κατακλείδι, το «Πενήντα-Πενήντα» είναι ένα πολύ καλό εστιατόριο για φαγητό το μεσημέρι ή το βράδυ, με την παρέα ή την οικογένεια, για το χειμώνα ή το καλοκαίρι! Καθαρό περιβάλλον, μεγάλες μερίδες, καλές τιμές, εξυπηρετικότατο προσωπικό.

«Το μήνα Φεβρουάριο του έτους 2010, εντός της αγοράς Ηρακλείου, εμφανίστηκαν οι Κύριοι Άμπακος και Άπατος της οικογένειας Φαγωποτείου, με ποσοστό 50 – 50 έκαστος και συνέστησαν εταιρεία με σκοπό την τέρψην των απανταχού πεινασμένων και διψασμένων. Η διάρκεια της εταιρείας ορίζεται για αόριστη κατανάλωση φαγητού και ποτού.»

Σχετικά: Γκρουπ στο facebook

Στο κέντρο του Ηρακλείου (ναι αυτό της Κρήτης, το άλλο στην Αθήνα είναι το Νέο Ηράκλειο), στην οδό Χάνδακος αρ. 51, βρίσκεται μία από τις καλύτερες ελληνικές καφετέριες που ειδικεύονται στη σοκολάτα. Σε ένα ζεστό περιβάλλον, με μικρά ξύλινα τραπεζάκια και ξύλινες καρέκλες, μπορείτε να παραγγείλετε κάποιο από τα δεκάδες είδη σοκολάτας και αφεψημάτων. Ο τρόπος σερβιρίσματος είναι ξεχωριστός. Ενδεικτικά, εάν παραγγείλετε μια «απλή» σοκολάτα, θα σας φέρουν ένα μεγάλο άδειο φλιτζάνι και τη σοκολάτα μέσα σε μία πορσελάνινη κανατούλα. Την κανατούλα θα την τοποθετήσουν πάνω σε μια μεταλλική επιφάνεια, κάτω από την οποία βρίσκονται 2-3 αναμμένα κεράκια ρεσό, για να κρατούν τη σοκολάτα σας ζεστή! Και δε σταματούν εδώ: Θα σας φέρουν κι έναν δίσκο με δυο επίπεδα, γεμάτο με διαφορετικά κουλουράκια και γλυκάκια για συνοδευτικά!

Ξεχωριστή θέση κατέχουν τα λεγόμενα φοντί σοκολάτας (chocolate fondue). Είναι αυτό που βλέπετε στην εικόνα πάνω-αριστερά. Κεντρικά βρίσκεται μια μεγάλη πορσελάνινη κούπα, γεμάτη με τη σοκολάτα της αρεσκείας σας. Ακριβώς από κάτω βρίσκεται αναμμένο κεράκι ρεσό για να την κρατάει ζεστή και να μην πήξει. Γύρω-γύρω βρίσκονται διάφορα φρουτάκια και γλυκάκια για συνοδευτικά! Τα βουτάτε μέσα στη σοκολάτα και καλή σας απόλαυση!

Εν κατακλείδι, εάν βρεθείτε στο Ηράκλειο αξίζει και με το παραπάνω να επισκεφθείτε την Ουτοπία κάποιο απόγευμα ή βράδυ και να πιείτε μια σοκολάτα, μέσα σε ένα ευχάριστο και καθαρό περιβάλλον με λογικότατες τιμές.

Σχετικά: Καφέ Ουτοπία στο facebook

Το καφέ-μπαρ AYOR βρίσκεται στην περιοχή του Ψυρρή και ένας εκ των ιδιοκτητών του είναι ο γνωστός ηθοποιός Τόνυ Αντωνίου. Το περίεργο όνομα AYOR προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων At Your Own Risk. Για να φτάσετε εκεί, πρέπει από την πλατεία Ηρώων να κατεβείτε την οδό Καραϊσκάκη και αμέσως μετά το γνωστό κατάστημα «Το κουλούρι του Ψυρρή» να στρίψετε δεξιά στην πλατεία Χριστοκοπίδη (η ονομασία προέρχεται από το μικρό εκκλησάκι, αφιερωμένο στον Χριστό του Κοπίδη, όπου Κοπίδης ονομαζόταν ο δωρητής για την κατασκευή του ναού τον 17ο αιώνα). Το μπαρ αρχίζει να μαζεύει κόσμο κατά τις 22:00, είναι ανοικτό όλες τις μέρες της εβδομάδας, ενώ κάθε Τρίτη συνηθίζεται να γίνεται πάρτι ηθοποιών και φοιτητών δραματικών σχολών. Ο χώρος είναι περιορισμένος αλλά όμορφος. Όταν ο καιρός το επιτρέπει υπάρχουν τραπεζοκαθίσματα επάνω στον πεζόδρομο. Η μουσική από τον dj είναι καταπληκτική με γνωστά ξένα κομμάτια των τελευταίων δεκαετιών. Δίνω όμως δυο κίτρινες κάρτες. Η μία πηγαίνει στις τσιμπημένες τιμές (ένα ποτό των 6 ευρώ περίπου θα το πληρώσετε 9 ευρώ) και η άλλη πηγαίνει στο γνωστό θέμα του καπνίσματος, που, αν και υπάρχουν απαγορευτικά  σηματάκια, όλοι είναι με ένα τσιγάρο στο χέρι.

Εν κατακλείδι, θα το πρότεινα για επίσκεψη 1-2 Σαββατόβραδα το μήνα, αλλά όχι για «καθημερινό» στέκι.

Περισσότερα: AYOR στο facebook

Την Τσικνοπέμπτη (24.02.2011) πήγα στην ταβέρνα «Λαδόκολλα» στην Καλλιθέα, Αγ. Πάντων με Δοϊράνης. Η Λαδόκολλα είναι ένα μικρό δίκτυο ταβερνών στην Αττική, με 5 καταστήματα μέχρι στιγμής σε Καλλιθέα, Τζιτζιφιές, Δάφνη, Καισαριανή και Μπουρνάζι.

Πρόκειται για έναν πολύ ζεστό χώρο, όμορφα διακοσμημένο και με πολύ εξυπηρετικό προσωπικό. Το μενού είναι σχετικά περιορισμένο και περιέχει κυρίως κρεατικά, λίγα ζυμαρικά και μαγειρευτά, καθώς και αρκετά ορεκτικά και ποτά. Η μεγάλη διαφορά όμως, σε σχέση με άλλες ταβέρνες και εστιατόρια, είναι ο τρόπος σερβιρίσματος. Όλες οι μερίδες σερβίρονται σε λαδόκολλα και είναι πολύ αστείο να βλέπεις τους σερβιτόρους να μεταφέρουν λαδόκολλες σαν πουγγιά και να τις αφήνουν επάνω στα τραπέζια των πελατών! Οι μερίδες μπορώ να πω ότι είναι επαρκείς, ούτε μικρές ούτε μεγάλες. Τα κρεατικά και οι πατάτες καλοψημένα, χωρίς περιττό λάδι ή αλάτι. Οι τιμές λογικότατες (τα δυο άτομα περίπου 20 ευρώ). Το μόνο πράγμα για το οποίο θα έβγαζα κίτρινη κάρτα είναι το γεγονός ότι επιτρέπεται το κάπνισμα, παρόλο που σε πολλά σημεία υπάρχουν απαγορευτικά σήματα.

Εν κατακλείδι, σίγουρα θα ξαναπήγαινα στη Λαδόκολλα και σίγουρα θα το πρότεινα σε φίλους και γνωστούς μου!

Περισσότερες πληροφορίες: http://www.ladokola.eu