George Charitonidis

Διαφήμιση ΕΨΑ λάϊτ

Γεώργιος Χαριτωνίδης — Thu, 19 Apr 2012 15:45:44 +0000

Ένα γκρίζο χριστουγεννιάτικο δέντρο

Γεώργιος Χαριτωνίδης — Sat, 07 Apr 2012 19:32:41 +0000

Τα Χριστούγεννα του 2010, ο δήμος Αθηναίων αποφάσισε να μη στήσει χριστουγεννιάτικο δέντρο όπως όλες τις προηγούμενες φορές. Αντ’ αυτού, προτίμησε να στολίσει (κακήν κακώς), ένα από τα ήδη υπάρχοντα φυσικά δέντρα της πλατείας Συντάγματος, ένα κυπαρίσσι, το ψηλότερο από όλα τα υπόλοιπα δέντρα. Τα φωτάκια που τοποθέτησαν επάνω στο δέντρο, ο μοναδικός στολισμός του, παρέμειναν καθ’ όλη τη διάρκεια του 2011 και άναψαν ξανά για τα Χριστούγεννα του 2011. Τα φωτάκια κοντεύουν να κλείσουν 2,5 χρόνια ζωής.

Στις 4 Απριλίου 2012, ο 77χρονος συνταξιούχος φαρμακοποιός Δημήτρης Χριστούλας, αυτοκτόνησε ακριβώς δίπλα στον κορμό του αθηναϊκού χριστουγεννιάτικου δέντρου. Άραγε τα γιορτινά φωτάκια θα λάμψουν και φέτος τα Χριστούγεννα;

29 Απριλίων!

Γεώργιος Χαριτωνίδης — Wed, 04 Apr 2012 07:58:43 +0000

Νέα αναψυκτικά ΕΨΑ με στέβια!

Γεώργιος Χαριτωνίδης — Mon, 19 Mar 2012 19:59:06 +0000

Για ακόμα μια φορά η εταιρεία αναψυκτικών ΕΨΑ πρωτοπορεί, παρασκευάζοντας τα πρώτα ελληνικά προϊόντα με χρήση στέβιας αντί της γνωστής ζάχαρης! Τα νέα κουτάκια αλουμινίου είναι, επίσης, τα πρώτα στην Ελλάδα με το σχήμα slim και με το νέο εικαστικό που θα ακολουθήσει όλη η σειρά των προϊόντων της!

Μερικά λόγια για τη στέβια

Η στέβια είναι ένας μικροσκοπικός θάμνος, γνωστός με την ονομασία «Stevia Rebaudiana Bertoni». Εντοπίστηκε από τον φυσιοδίφη Bertoni το 1887 στα υψίπεδα της Παραγουάης, στα σύνορα με την Βραζιλία και πλέον καλλιεργείται σε πολλές περιοχές του κόσμου, κυρίως στην Κίνα. Πειραματικές καλλιέργειες στέβιας υπάρχουν και στη χώρα μας, σε αγροκτήματα της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας. Τα φύλλα της στέβιας περιέχουν διάφορες φυσικές γλυκαντικές ουσίες, που την καθιστούν 60-80 φορές γλυκύτερη από την κοινή ζάχαρη, ενώ το τελικό προϊόν της, που εξάγεται με τη μέθοδο της εκχύλισης, είναι έως και 300 φορές γλυκύτερο. Με απλά λόγια αυτό σημαίνει ότι 1 κουταλάκι του τσαγιού τυποποιημένο εκχύλισμα στέβιας έχει την ίδια γλυκαντική ικανότητα με περίπου 1 φλιτζάνι ζάχαρη! Ενώ όμως η ζάχαρη περιέχει υδατάνθρακες και αποδίδει 4 θερμίδες ανά γραμμάριο, η στέβια δεν περιέχει κανενός είδους θερμιδογόνο συστατικό, επομένως δεν αποδίδει καθόλου θερμίδες, σε οποιαδήποτε ποσότητα κατανάλωσης! Ως εκ τούτου, η στέβια είναι κατάλληλη για διαβητικούς. Σε αντίθεση με αρκετές άλλες γλυκαντικές ύλες, η στέβια είναι σταθερή, δεν αλλοιώνεται και δεν χάνει τη γλυκύτητά της, ακόμα κι όταν μαγειρεύεται σε θερμοκρασίες έως και 200 βαθμούς Κελσίου.

Μερικά λόγια για την ΕΨΑ

Η εταιρεία αναψυκτικών ΕΨΑ (Εταιρεία Ψυγείων Αγριάς) ιδρύθηκε το 1924 στην Αγριά Βόλου. Η περίφημη λεμονάδα, που σε αυτήν οφείλεται η δημιουργία της επιχείρησης, παραμένει το εμβληματικό της προϊόν, αν και η πορτοκαλάδα της έρχεται πρώτη στις πωλήσεις της. Το 1937, η λεμονάδα ΕΨΑ κερδίζει το Χρυσούν Βραβείον Ποιότητας στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Το 1950 ο Αριστείδης Αλεξανδρίδης, ένας απλός υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας, σχεδιάζει τη νέα φιάλη. Η νέα πρωτότυπη φιάλη που έχει σχεδιάσει, από μεράκι για τη λεμονάδα, είναι πραγματικά εντυπωσιακή: καινούργια για την εποχή φόρμα, έντονος χαρακτήρας και ένας ανάγλυφος ρόμβος που δηλώνει ότι το προϊόν έχει βραβευθεί. Το 1969, 45 χρόνια μετά την ίδρυση της ΕΨΑ, η εταιρεία αλλάζει και πάλι ιδιοκτήτη. Η Εθνική Τράπεζα, αποδεχόμενη την πρόταση των αδελφών Μοσκαχλαΐδη και του Νίκου Τσαούτου, τους παραχωρεί την επιχείρηση και έτσι η ΕΨΑ φθάνει στα χέρια των σημερινών ιδιοκτητών της.

Σχετικά: Σελίδα της ΕΨΑ στο facebook

Λίγα λόγια για το αλάτι

Γεώργιος Χαριτωνίδης — Mon, 19 Mar 2012 18:42:30 +0000

Aπό πολύ νωρίς είχε γίνει γνωστή στον άνθρωπο η χρήση του αλατιού ως συντηρητικού, γεγονός που συνέβαλε στη διατήρηση των τροφίμων (κρέατα, ψάρια, τυρί, ελιές κ.ά.) και βοήθησε στις μεγάλες μετακινήσεις, αφού πλέον είχε βρεθεί ο τρόπος να συντηρούνται οι τροφές επί μακρόν.

Τα υπόγεια αποθέματα αλατιού δημιουργήθηκαν με την εξάτμιση ωκεανών μερικά εκατομμύρια χρόνια πριν. Στις γεωλογικές ανακατατάξεις του πλανήτη μας, περιοχές που κάποτε ήταν θάλασσες, μεταμορφώθηκαν σε βουνά και μπορεί να μας φαίνεται περίεργο να υπάρχει ένα οροπέδιο στρωμένο με αλάτι στη Βολιβία ή ότι γίνεται εξόρυξη αλατιού στα Ιμαλάια, στις Άλπεις και στην Αφρική.

Στην αρχαία Ρώμη, το αλάτι λειτουργούσε ως νόμισμα και η ανταλλακτική του αξία ίσχυε και σε πολλές άλλες περιοχές και περιόδους. Για να αναλογιστεί κανείς πόσο μεγάλη ήταν η αξία του, αρκεί να σημειωθεί πως η αγγλική λέξη για το μισθό (salary), προέρχεται από τη λατινική λέξη salarium, που σημαίνει «πληρωμή με αλάτι». Στις ασιατικές χώρες ανταλλασσόταν το βάρος του με χρυσάφι. Αυτό δικαιολογεί το μεγάλο αριθμό πολέμων, που έχουν ξεσπάσει στην ανθρώπινη ιστορία, για την αποκλειστική εκμετάλλευση και διάθεση του αλατιού.