Το θέμα του άρθρου είναι σωστά γραμμένο. Αναφέρομαι στους καθηγητές Πληροφορικής και όχι στο μάθημα της Πληροφορικής. Αφορμή στάθηκε το σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Έθνος, το οποίο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ. Αφού το διάβασα, ξεχώρισα τρία σημεία, τα οποία αναφέρω παρακάτω.
Πρωταρχικά, μπορεί ένας καθηγητής Θεολογίας να διδάξει σωστά το μάθημα της Πληροφορικής στα παιδιά του Γυμνασίου και του Λυκείου; Θα μπορούσε ένας καθηγητής Πληροφορικής να διδάξει σωστά το μάθημα των θρησκευτικών; Πώς θα το βλέπατε; Είναι ορθολογικό; Μπλέκονται οι επιστήμες, οι γνώσεις, οι τρόποι σκέψης. Ο φιλόλογος να διδάξει μαθηματικά; Ο χημικός να πάρει τη θέση του καθηγητή γυμναστικής; Κι όμως, εδώ στην Ελλάδα όλα πρέπει να τα περιμένουμε.
Κατά δεύτερο, γίνεται ένα παιδί στη σημερινή εποχή να μάθει από υπολογιστές κάνοντας μόνο μια ώρα μάθημα την εβδομάδα; Ο νέος σήμερα ζει με έναν (τουλάχιστο) υπολογιστή στο σπίτι του ή, στη χειρότερη περίπτωση, ξημεροβραδιάζεται στα Internet cafe της γειτονιάς. Ο υπολογιστής είναι ένα πακέτο πανίσχυρων και πολύ χρήσιμων εργαλείων και ο καθηγητής Πληροφορικής πρέπει να του δείξει το σωστό τρόπο χρήσης του και όχι να αφήνει το παιδί στο σκοτάδι, στην κατάχρηση και στην άγνοια κινδύνων. Αυτό μπορεί να γίνει μέσα σε 1-2 ώρες (με το ρολόι) το μήνα; Πώς το βλέπετε;
Τέλος, με τη βασική προϋπόθεση ότι τα δυο παραπάνω διορθωθούν κατάλληλα, ένας απόφοιτος Λυκείου θα είναι σε θέση να κατέχει πιστοποίηση γνώσεων πάνω σε αντικείμενα που σίγουρα θα του ζητηθούν είτε από τη σχολή στην οποία θα περάσει με τις εισαγωγικές εξετάσεις είτε από κάποια βασική εργασιακή απασχόληση. Θα κατέχει τις σωστές βάσεις τουλάχιστο, για να προχωρήσει παραπέρα, να εμβαθύνει τις γνώσεις του ή να εξειδικευτεί πάνω σε παρεμφερή προγράμματα υπολογιστών.
Όταν ήμουν μαθητής Γυμνασίου, αυτό που θυμάμαι ήταν η χρήση της γλώσσας LOGO (ο θεός να την κάνει γλώσσα), ενώ στο Λύκειο θυμάμαι ότι το μάθημα της Πληροφορικής κανείς δεν το έπαιρνε στα σοβαρά. Όπως το μάθημα των Αγγλικών. Διότι και τα δυο είναι μαθήματα που για να τα μάθει κανείς σωστά και με πιστοποίηση, χρειάζεται να στραφεί στην ιδιωτική εκπαίδευση και τα φροντιστήρια. Και το ΥΠ.Ε.Π.Θ. σίγουρα δε διορθώνει τα πράγματα όταν με τις ευλογίες του αναγάγει έναν θεολόγο ή νοσηλευτή και σε καθηγητή Πληροφορικής. Το μόνο που καταφέρνει είναι η υποβάθμιση της ποιότητας του μαθήματος και η επίδειξη αδιαφορίας απέναντι σε έναν τόσο ουσιαστικής σημασίας αντικείμενο γνώσεων, θεωρητικών και πρακτικών εφοδίων για το μέλλον.
December 7th, 2008 at 23:58
Η αλήθεια είναι ότι ο θεσμός του σχολείου έχει χάσει την πραγματική του αξία. Πλέον θεωρούμε ότι το σχολείο είναι ένας χώρος για να κοινωνικοποιηθεί ένα παιδί και όχι για να αντλήσει νέες γνώσεις. Οι νέες γνώσεις γενικής παιδείας, οι ξένες γλώσσες και η σοβαρή επαφή με τους υπολογιστές θα έρθει μέσα από τα αντίστοιχα φροντιστήρια, υποβαθμίζοντας και απαξιώνοντας το ρόλο της σχολικής εκπαίδευσης.
March 11th, 2009 at 11:16
Η μεγάλη απάτη είναι οτι όποιος ασχολείται με το θέμα της παιδείας ξεκινά την κριτική του θεωρώντας δεδομένο και αυταπόδεικτο οτι το κράτος έχει πρόθεση να μορφώσει τους νέους και οτι απλά είναι σκράπας στην υλοποίηση των σχεδίων του.
Η πραγματικότητα είναι πως το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Οι τράπεζες που ελέγχουν τις κυβερνήσεις του δυτικού κόσμου δεν έχουν τη παραμικρή διάθεση να βγούμε τα σχολεία μορφωμένοι και εξοπλισμένοι με κριτική σκέψη. Για αυτό το λόγο έχουν γεμίσει το σχολικό πρόγραμμα με θρησκευτικά, διαστρεβλωμένη ιστορία, ηλίθια φιλοσοφικά θέματα (στρατευμένη τέχνη ή αστράτευτη?), δακρύβρεχτη ποίηση και ούτω καθεξής. Και όλα αυτά εις βάρος καίριων μαθημάτων όπως μαθηματικά, πληροφορική, φυσική, χημεία και πάνω απο όλα οικονομικά και εφαρμογές των παραπάνω στη βιομηχανία.
Και βγάζει απόλυτο νόημα για ποιο λόγο το κάναν αυτό. Πολύ απλά θέλουν το άτομο να βγαίνει ρακένδιτο απο το σχολείο για να καταντά πολύ γρήγορα κρατικοδίαιτο. Αν του μαθαίναν πως να είναι ενεργός παραγωγός και πως να αξιοποιεί τους φυσικούς πόρους της χώρας του με βιομηχανικό τρόπο ώστε να συμβάλει στην αυτάρκεια του έθνους του, τότε δε θα μπορούσαν να το ελέγξουν. Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί ο τρόπος που οι πλουτοκράτες τραπεζίτες διέλυσαν το αμερικανικό έθνος απο το 1840 μέχρι το 1913 (οπότε και εγκατέστησαν την ιδιωτική FED). Το ίδιο έχει συμβεί και με την ευρωπαική ένωση: Το διακρατικό νομισματοκοπείο είναι στα χέρια των Rothschilds, της γνωστής τραπεζικής δυναστείας που εγκατέστησε και τη FED μέσω των Rockefeller και των Morgan.
Αλλά όλα αυτά τα δεινά του δυτικού κόσμου είναι μία μεγάλη ιστορία που μόνο δέκα στους εκατό έχουν τη διαθέση να ακούσουν και απο αυτούς πάλι μόνο ένας ή δύο έχει το θάρρος να κάνει κάτι για αυτό. Με λίγα λόγια, κλαύτα.
Υ.Γ.: Συγχαρητήρια για το site. Είναι πολύ κομψό.
December 19th, 2009 at 18:48
Πρότασή μου που σίγουρα θα γίνει δεκτή α) είτε με γενική αποδοκιμασία, β) είτε με γενική αδιαφορία.
Να καταργηθεί το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία ως υποχρεωτικό μάθημα, χωρίς να παίζουμε, με εκφράσεις “υποχρεωτικό για τους ορθόδοξους”, “προαιρετικό για ετερόδοξους κλπ”.
Με κάτι τέτοια τεχνάσματα οι εκκλησίες θα μείνουν χωρίς ψάλτες και θα παίζουν κασέτες ή CDs όπως σε μιναρέδες.
Αντί του μαθήματος των Θρησκευτικών, να διδάσκεται η βυζαντινή μουσική, με τον ίδιο τρόπο που γίνεται η διδασκαλία της μουσικής, των θεωρητικών, του σολφέζ, κλπ στα μουσικά γυμνάσια/ λύκεια. Τα θρησκευτικά να μπαίνουν μόνο ως παραπομπές και επεξηγήσεις του κειμένου των μαθημάτων.
Το νέο μάθημα που θα περιλαμβάνει μέρος των ήδη διδασκομένων θρησκευτικών, αλλά με τη μορφή υποσημειώσεων σε κείμενα βυζαντινής μουσικής, θα είναι συμβατό με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, και θα ξανακατακτήσουμε τη βυζαντινή μουσική, όπως και θα έχουμε ψάλτες στις εκκλησίες ή επιστήμονες της μουσικής των δημοτικών τραγουδιών και των παραδόσεών μας.
Αλλά από ανθρώπους που πιστεύουν ακόμα ότι η γη είναι επίπεδη, από ανθρώπους που ακόμα θεωρούν καταδικαστέους τον Γαλιλαίο καιτον Καζαντζάκη, από ανθρώπους που πιστεύουν ότι πρέπει να ανακατεύεται η εκκλησία στο αν θα πρέπει να επιτρέπονται οι εκτός γάμου σεξουαλικές σχέσεις των νέων, είναι προβλεπτές οι αντιδράσεις……….