Διακοπές στην Κάρπαθο

Η Κάρπαθος είναι ένα μεγάλο νησί και συγκεκριμένα το δεύτερο μεγαλύτερο σε έκταση νησί των Δωδεκανήσων, μετά τη γειτονική Ρόδο. Πρόσβαση υπάρχει μέσω πλοίων της γραμμής και μέσω αεροπλάνων. Μάλιστα, ο αεροδιάδρομος είναι ένας από τους μεγαλύτερους στα Βαλκάνια, με μήκος άνω των 2 χιλιομέτρων!

Προτιμήσαμε να την επισκεφθούμε με αεροπλάνο, μιας και η διαφορά στο χρόνο πρόσβασης είναι τεράστια. Μια ώρα περίπου με το αεροπλάνο από Αθήνα και περίπου 18 ώρες με το καράβι από Πειραιά!

Η διαμονή μας διήρκεσε 6 γεμάτες μέρες (Ιούλιος 2014) και οι προσωπικές μου εντυπώσεις είναι οι εξής:

  • Οι Καρπαθιώτες είναι απίστευτα καλοί άνθρωποι!

Μου έκανε τρομερή εντύπωση το πόσο καλοσυνάτοι, ευγενικοί, ομιλητικοί και… ψαγμένοι (!!!) είναι, σε κάθε περιοχή του νησιού, ακόμα και στο απομακρυσμένο Τρίστομο των 2 μόνιμων κατοίκων! Σχεδόν όλοι έχουν σχέση με ΗΠΑ, Καναδά ή Αυστραλία. Μπορείτε να πιάσετε κουβέντα μαζί τους επί παντός επιστητού… Από την αρχιτεκτονική των σπιτιών μέχρι το ΔΝΤ και από τα τοπικά εδέσματα μέχρι το ποιος είναι ο προορισμός του ανθρώπου στον κόσμο! Στα Πηγάδια ξεχωρίσαμε τον Πάρη (έχει φωτογραφείο, δίπλα στο μπαρ Ανώι) και τον Μηνά (έχει το κατάστημα madeinkarpathos.com). Στο Απέρι, η κ. Σοφία και η κ. Άννα έγιναν χαλί να τις πατήσουμε! Μας ξενάγησαν στα σπίτια τους που το καθένα αξίζει να λέγεται λαογραφικό μουσείο! Και στο τέλος μας φόρτωσαν με ένα σωρό χειροποίητα σιροπιαστά γλυκα! Στο Τρίστομο θα βρείτε τον Μανώλη, έναν άνθρωπο που κυριολεκτικά με τα χέρια του έχει χτίσει πολλά σπιτάκια και ένα εκκλησάκι στο πουθενά! Σε σημείο που δεν έχει ούτε νερό, ούτε ρεύμα, ούτε σταθερό τηλέφωνο, ούτε σήμα κινητής τηλεφωνίας!

  • Οι τουρίστες είναι όλοι σχεδόν ξένοι

Λόγω του ότι η Κάρπαθος είναι ένα εξαιρετικά απομακρυσμένο νησί και η πρόσβαση σε αυτό είναι είτε δαπανηρή είτε χρονοβόρα, οι Έλληνες τουρίστες είναι ελάχιστοι. Ειδικά για τους οικογενειάρχες, η Κάρπαθος είναι απαγορευτική. Στη μια βδομάδα που γυρίσαμε το νησί, ζήτημα αν βρήκαμε 5-6 Έλληνες τουρίστες. Όλοι οι υπόλοιποι ήταν κυρίως Σκανδιναβοί και Ιταλοί. Αυτό που δε μου άρεσε όμως ήταν που αρκετές καφετέριες απασχολούσαν επίσης αλλοδαπούς σερβιτόρους σε σημείο να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε μαζί τους στα ελληνικά!

  • Οι τιμές είναι τσιμπημένες

Το κύριο τοπικό έδεσμα, οι μακαρούνες, σε καμία περίπτωση δεν άξιζε για 7-9 ευρώ. Ενδεικτικά, το τζατζίκι το βρίσκαμε 4-5 ευρώ και τη χωριάτικη σαλάτα 5-7 ευρώ. Ένα μπουκαλάκι νερό (500ml) από σουβλατζίδικο κόστιζε 0,70 ευρώ! Είσοδος στο αρχαιολογικό μουσείο (3 μικρές αίθουσες) 3 ευρώ. Δυο ξαπλώστρες με ομπρέλα 5-6 ευρώ (εννοείται μαύρα). Τιμή βενζίνης 1,91 – 1,98 ευρώ. Πλήρες γεύμα σε εστιατόριο/ταβέρνα έβγαινε περίπου 15 ευρώ το άτομο.

  • Σχεδόν όλες οι παραλίες είναι ημιοργανωμένες

Και ως γνωστόν, η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας. Όλες σχεδόν οι παραλίες έχουν ξαπλώστρες και ομπρέλες, αλλά μέχρι εκεί. Δεν έχουν ντουζιέρες και δεν έχουν καλαθάκια για απορρίμματα. Αν χρησιμοποιήσετε τις ξαπλώστρες, απλώς θα περάσει ένας περίεργος για να βγάλει ένα καλό (μαύρο) μεροκάματο. Καλύτερα να έχετε μαι δική σας ομπρέλα και να στρώσετε δυο πετσέτες από κάτω. Η Άπελλα, που θεωρείται η καλύτερη παραλία της Καρπάθου (είχε ψηφιστεί και η καλύτερη της Μεσογείου, αλλά προσωπικά έχω δει και πολύ καλύτερες), είναι μισή με ομπρέλες και η άλλη μισή χωρίς. Έχει πολύ δύσκολο πάρκινγκ της ώρες αιχμής, ενώ διαθέτει μόνο ένα εστιατόριο (ο θεός να το κάνει), στο μενού του οποίου βρίσκονται μόνο κρεατικά, ζυμαρικά και αυγά! Δε δέχθηκα να καθίσω, όσο όμορφη θέα και να είχε! Την καλύτερη παραλία (προσωπική άποψη πάντα) τη βρήκα στον Διακόφτη, κάτω από το αεροδρόμιο, όπου για να φτάσετε θα χρειαστεί να οδηγήσετε 1-2 χιλιόμετρα σε χωματόδρομο. Παρόλο που φυσάει ασταμάτητα, δεν έχει καθόλου κύμα! Ήσυχη, καθαρή παραλία με καθαρότατα νερά. Για να είμαι ακριβής, είναι δυο παραλίες, που χωρίζονται με μια φυσική προέκταση της ξηράς. Προτιμήστε αυτή που βρίσκεται στα αριστερά, την πιο μακρινή από το χώρο πάρκινγκ.

  • Η Όλυμπος είναι υπερεκτιμημένη

Αξίζει να την επισκεφθείτε, να περπατήσετε στα σοκάκια της, να φάτε σε κάποια ταβέρνα, να βγάλετε φωτογραφίες μοναδικά τοπία και να συνομιλήσετε με τους ντόπιους. Αλλά μέχρι εκεί. Δεν αξίζει δηλαδή να την επισκεφθείτε ξανά ή -πόσο μάλλον- να μείνετε!

  • Ο δρυμός δεν είναι και τόσο δρυμός

Το βόρειο τμήμα του νησιού υποτίθεται ότι αποτελεί εθνικό δρυμό. Αποφασίσαμε να περπατήσουμε το κομμάτι Αυλώνα – Τρίστομο, μια απόσταση περίπου 15 χλμ κατηφόρας στο πήγαινε και άλλα 15 χλμ ανηφόρας στο έλα (περίπου 5 ώρες γεμάτες περπάτημα)! Χοντρικά, περιμέναμε δυο πράγματα: Πρώτον, η διαδρομή να ήταν κάτι σαν περίπατο σε δάσος και, δεύτερον, ο προορισμός μας να είχε απάτητες, καθαρές παραλίες. Και στα δυο αποτύχαμε παταγωδώς στις προβλέψεις μας! Σε όλο το μήκος και πλάτος της διαδρομής η βλάστηση ήταν χαμηλή και τα δέντρα ανύπαρκτα. Το μονοπάτι στρωμένο με πέτρες και βράχια. Όσο για τον προορισμό μας… αληθινή χωματερή! Κι όμως! Τόνοι σκουπιδιών διάσπαρτοι σε όλο το μήκος και πλάτος του Τριστόμου! Απίστευτη βρομιά! Σκουπιδότοπος με τα όλα του! Η θάλασσα γεμάτη φουσκάλες! Δεν υπήρχε περίπτωση να κάνω μπάνιο! Ακόμη κι αν περπατήσετε λίγο μακρύτερα, μήπως και βρείτε κάτι καθαρότερο, θα γελαστείτε! Μπορεί μια σαμπρέλα φορτηγού ή μια σπασμένη ξαπλώστρα να σας έχει προλάβει σε εκείνο το σημείο! Όπως ανέφερα και παραπάνω, θα βρείτε ένα εκκλησάκι, του Ταξιάρχη Μιχαήλ, μέσα στο οποίο υπάρχει και βιβλίο επισκεπτών. Ο Μανώλης (αν τον βρείτε), θα σας φιλοξενήσει λίγο στο σπίτι του και θα σας φιλέψει ό,τι έχει. Σε εμάς έδωσε από ένα μπουκάλι βρόχινο (!) νερό. Να σημειώσω ότι, παρόλο που η διαδρομή ήταν κουραστική και το θέαμα αποκαρδιωτικό, δε μετανιώσαμε που πήγαμε.  Η εμπειρία ήταν μοναδική.

Εν κατακλείδι, θα ξαναπήγαινα στην Κάρπαθο μόνο και μόνο για τους ανθρώπους της!

(469 αναγνώσεις)